ΡΗΞΗ ΜΗΝΙΣΚΟΥ

Meniscal Tears

Εισαγωγή

Το σύνδρομο έσω κνημιαίας κόπωσης είναι ένα κοινό πρόβλημα που σχετίζεται με την άσκηση. Ο όρος αναφέρεται στον πόνο κατά μήκος της εσωτερικής άκρης της κνήμης.

Αναπτύσσονται συνήθως μετά από σωματική δραστηριότητα. Συχνά συνδέονται με το τρέξιμο. Οποιαδήποτε έντονη αθλητική δραστηριότητα μπορεί να το προκαλέσει, ειδικά όταν ξεκινάτε ένα πρόγραμμα γυμναστικής.

Απλά μέτρα μπορούν να ανακουφίσουν τον πόνο στα πόδια. Η ανάπαυση, ο πάγος και οι διατάσεις βοηθούν συχνά. Προσέχοντας να μην υπερβάλλετε με το ασκησεολόγιό σας, θα βοηθήσετε στην αποτροπή της υποτροπής.

Περιγραφή

Το σύνδρομο έσω κνημιαίας κόπωσης είναι μια φλεγμονή των μυών, των τενόντων και του οστικού ιστού γύρω από την κνήμη σας. Ο πόνος εμφανίζεται συνήθως κατά μήκος του εσωτερικού ορίου της κνήμης, όπου οι μύες προσκολλούνται στο οστό.

Αιτιοπαθογένεση

Σε γενικές γραμμές, το σύνδρομο αναπτύσσεται όταν οι μύες και το περιόστεο καταπονούνται υπερβολικά από επαναλαμβανόμενη δραστηριότητα.

Η κνημιαία περιοστίτιδα παρατηρείται συχνά μετά από ξαφνικές αλλαγές στη σωματική δραστηριότητα. Αυτές μπορεί να είναι αλλαγές στη συχνότητα, όπως αύξηση του αριθμού των ημερών που ασκείστε κάθε εβδομάδα. Αλλαγές στη διάρκεια και την ένταση, όπως τρέχοντας μεγαλύτερες αποστάσεις ή σε λόφους, μπορούν επίσης να προκαλέσουν την κλινική αυτή κατάσταση.

Άλλοι παράγοντες που συμβάλλουν στην εκδήλωση των συμπτωμάτων περιλαμβάνουν:

Οι δρομείς διατρέχουν τον υψηλότερο κίνδυνο να αναπτύξουν τη νόσο. Οι χορευτές και οι στρατιωτικοί είναι δύο άλλες ομάδες που συχνά διαγιγνώσκονται με την πάθηση.

Η πλατυποδία μπορεί να αυξήσει το μηχανικό στρες στους μύες των κάτω άκρων κατά τη διάρκεια της άσκησης.

Συμπτωματολογία

Το πιο συνηθισμένο σύμπτωμα είναι ο πόνος στην έσω επιφάνεια της κνήμης. Μπορεί επίσης να εμφανιστεί και ήπιο οίδημα στην περιοχή.

Ο πόνος μπορεί:

Κλινική εξέταση

Αφού συζητήσετε για τα συμπτώματά σας και το γενικότερο ιατρικό σας ιστορικό, ο γιατρός σας θα εξετάσει το πόδι σας. Η ακριβής διάγνωση είναι πολύ σημαντική. Μερικές φορές, ενδέχεται να υπάρχουν άλλα προβλήματα που μπορούν να έχουν αντίκτυπο στη θεραπεία.

Ο γιατρός μπορεί να ζητήσει επιπρόσθετες εξετάσεις απεικόνισης για να αποκλείσει άλλα προβλήματα στα πόδια. Διάφορες άλλες καταστάσεις μπορούν να προκαλέσουν πόνο, όπως κατάγματα εκ κοπώσεως, τενοντίτιδα και σύνδρομο χρόνιας άσκησης.

Κάταγμα εκ Κοπώσεως

Εάν η κατάσταση των ποδιών σας δεν ανταποκρίνεται στη θεραπεία, ο γιατρός μπορεί να διερευνήσει αν έχετε κάταγμα εκ κοπώσεως. Το κάταγμα αυτό είναι μια μικρή ρωγμή στην κνήμη που προκαλείται από μηχανικό στρες και υπερβολική χρήση.

Οι απεικονιστικές εξετάσεις βοηθούν στη διάγνωση αυτών των καταστάσεων. Συχνά απαιτούνται μια απλή ακτινογραφία ή και απεικόνιση μαγνητικού συντονισμού (MRI) για να αναδειχθούν κατάγματα εκ κοπώσεως κνήμης.

Τενοντίτιδα

Οι τένοντες προσκολλούν τους μυς στα οστά. Τενοντίτιδα εμφανίζεται όταν οι τένοντες φλεγμαίνουν. Αυτό μπορεί να είναι τόσο επώδυνο όσο και σύνδρομο έσω κνημιαίας κόπωσης, ειδικά εάν υπάρχει μερική ρήξη του εμπλεκόμενου τένοντα. Μια μαγνητική τομογραφία μπορεί να βοηθήσει στη διάγνωση.

Σύνδρομο Διαμερίσματος Χρόνιας Άσκησης

Μια ασυνήθιστη κατάσταση που ονομάζεται σύνδρομο διαμερίσματος χρόνιας άσκησης προκαλεί παρόμοια συμπτώματα. Το σύνδρομο διαμερίσματος είναι μια επώδυνη κατάσταση που εμφανίζεται όταν η πίεση στους μύες αυξάνεται σε επικίνδυνα επίπεδα. Στο σύνδρομο χρόνιας άσκησης, αυτό οφείλεται στην άσκηση. Ο πόνος υποχωρεί συνήθως αμέσως μετά τη διακοπή της δραστηριότητας.

Δοκιμασίες που χρησιμοποιούνται για τη διάγνωση αυτής της κατάστασης περιλαμβάνουν μετρήσεις της πίεσης στα μυϊκά διαμερίσματα της περιοχής της κνήμης πριν και μετά την άσκηση.

Συντηρητική Θεραπεία

Ανάπαυση

Επειδή το εν λόγω σύνδρομο συνήθως προκαλείται από υπερβολική χρήση, η τυπική θεραπεία περιλαμβάνει ξεκούραση και αποχή αρκετών εβδομάδων από τη δραστηριότητα που προκάλεσε τον πόνο. Εναλλακτικοί τύποι αερόβιας άσκησης χαμηλότερης βαρύτητας μπορούν να ακολουθηθούν κατά τη διάρκεια της ανάρρωσής σας, όπως κολύμπι, χρήση στατικού ποδηλάτου ή ελλειπτικό μηχάνημα.

Φάρμακα

Μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα όπως η ιβουπροφαίνη, η ασπιρίνη και η ναπροξένη μειώνουν τον πόνο και το πρήξιμο.

Παγοθεραπεία

Χρησιμοποιήστε ψυχρά πακέτα για 20 λεπτά κάθε φορά, αρκετές φορές την ημέρα. Μην εφαρμόζετε πάγο απευθείας στο δέρμα.

Συμπίεση

Το να φοράτε έναν ελαστικό επίδεσμο συμπίεσης μπορεί να αποτρέψει επιπλέον διόγκωση.

Διατατικές Ασκήσεις

Το τέντωμα των μυών του κάτω ποδιού μπορεί να κάνει τα πόδια σας να αισθάνονται καλύτερα.
Υποστηρικτικά Υποδήματα
Το να φοράτε υποδήματα με καλό πελματιαίο υπόστρωμα κατά τη διάρκεια των καθημερινών δραστηριοτήτων θα σας βοηθήσει να μειώσετε το μηχανικό στρες στα πόδια σας.

Ορθωτικά

Τα άτομα που έχουν πλατυποδία ή επαναλαμβανόμενα προβλήματα με τα πόδια μπορούν να επωφεληθούν από τη χρήση ορθωτικών. Τα ένθετα παπουτσιών μπορούν να βοηθήσουν στην ευθυγράμμιση και τη σταθεροποίηση του ποδιού και του αστραγάλου σας, αφαιρώντας φορτία από το πόδι σας. Τα ορθωτικά μπορεί να είναι κατά παραγγελία ή τυποποιημένα.

Επιστροφή στην άσκηση

Το σύνδρομο συνήθως υφίεται με ξεκούραση και τις απλές θεραπείες που περιγράφονται παραπάνω. Πριν επιστρέψετε στην άσκηση, θα πρέπει να είστε χωρίς πόνο για τουλάχιστον 2 εβδομάδες. Λάβετε υπόψη ότι, όταν επιστρέφετε στην άσκηση, πρέπει να βρίσκεστε σε χαμηλότερο επίπεδο έντασης. Δεν πρέπει να ασκείστε όσο συχνά κάνατε πριν ή για το ίδιο χρονικό διάστημα.

Φροντίστε να κάνετε σωστό ζέσταμα και διατάσεις επαρκώς πριν ασκηθείτε. Αυξήστε αργά την ένταση της προπόνησης. Εάν αρχίσετε να αισθάνεστε τον ίδιο πόνο, σταματήστε να ασκείστε αμέσως. Χρησιμοποιήστε ένα κρύο επίθεμα και ξεκουραστείτε για μία ή δύο ημέρες. Επιστρέψτε στην προπόνηση ξανά σε χαμηλότερο επίπεδο έντασης. Αυξήστε την προπόνηση ακόμη πιο αργά από πριν.

Χειρουργική Θεραπεία

Πολύ λίγοι άνθρωποι χρειάζονται χειρουργική επέμβαση για το σύνδρομο αυτό. Η χειρουργική επέμβαση απευθύνεται σε πολύ σοβαρές περιπτώσεις που δεν ανταποκρίνονται στη μη χειρουργική θεραπεία. Ωστόσο, δεν είναι σαφές πόσο αποτελεσματική είναι τελικά και η χειρουργική επέμβαση.

Πρόληψη

Υπάρχουν αρκετά πράγματα που μπορείτε να κάνετε για να αποφύγετε αυτήν την κατάσταση.

Χρήση Κατάλληλων Υποδημάτων

Φορέστε ένα κατάλληλο αθλητικό παπούτσι. Για να έχετε τη σωστή εφαρμογή, προσδιορίστε το σχήμα του ποδιού σας χρησιμοποιώντας ένα απλό τεστ. Βγείτε από το ντους σε μια επιφάνεια που να δείχνει το αποτύπωμά σας, όπως μια χάρτινη σακούλα. Εάν έχετε πρηνές πόδι /πλατυποδία, θα δείτε εντύπωμα ολόκληρου του ποδιού σας στο χαρτί. Εάν έχετε υψηλή ποδική καμάρα, θα δείτε κυρίως το πρόσθιο πόδι και την πτέρνα του ποδιού σας. Όταν ψωνίζετε, αναζητήστε αθλητικά παπούτσια που ταιριάζουν με το συγκεκριμένο μοτίβο ποδιών σας.

Επιπλέον, βεβαιωθείτε ότι φοράτε παπούτσια σχεδιασμένα για το άθλημά σας. Το τρέξιμο μεγάλων αποστάσεων με πάνινα παπούτσια, για παράδειγμα, μπορεί να συμβάλει στην ανάπτυξη του συνδρόμου.

Σταδιακή Ανάπτυξη Φυσικής Κατάστασης

Αυξήστε σταδιακά τη διάρκεια, την ένταση και τη συχνότητα του προγράμματος άσκησής σας.

Εναλλαγές Αθλημάτων

Εναλλάξετε το τρέξιμο με αθλήματα χαμηλότερου αντίκτυπου, όπως κολύμπι ή ποδηλασία.

Άθληση Χωρίς Υποδήματα

Τα τελευταία χρόνια, το τρέξιμο χωρίς παπούτσια έχει αποκτήσει δημοτικότητα. Πολλοί άνθρωποι ισχυρίζονται ότι βοήθησε στην επίλυση του προβλήματος. Μερικές έρευνες δείχνουν ότι αυτή η τακτική διασπείρει τις πιέσεις, έτσι ώστε καμία περιοχή να μην είναι υπερφορτωμένη. Ωστόσο, δεν υπάρχουν σαφείς ενδείξεις ότι το τρέξιμο χωρίς παπούτσια μειώνει τον κίνδυνο τραυματισμού.

Όπως κάθε σημαντική αλλαγή στο πρόγραμμα φυσικής κατάστασης, ένα τέτοιο πρόγραμμα πρέπει να ξεκινήσει πολύ σταδιακά. Ξεκινήστε με μικρές αποστάσεις για να δώσετε στους μυς και στα πόδια σας χρόνο προσαρμογής. Μπορεί αυτό βέβαια να σας θέσει σε κίνδυνο για τραυματισμούς εκ κοπώσεως. Επιπλέον, οι δρομείς χωρίς παπούτσια διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο για κοψίματα και μώλωπες στα πόδια τους. Διάφορες μάρκες μινιμαλιστικών παπουτσιών με δάχτυλα ποδιών είναι διαθέσιμες και αυτές απαιτούν επίσης μια αργή προσαρμογή καθώς το σώμα σας χρειάζεται χρόνο για αυτή τη διαφορετική δραστηριότητα.

Εάν η κατάσταση των ποδιών σας δεν βελτιωθεί μετά από ανάπαυση και άλλες μεθόδους που περιγράφονται παραπάνω, φροντίστε να επισκεφτείτε ξανά το γιατρό σας για να διαπιστώσετε εάν κάτι άλλο προκαλεί πόνο στα πόδια σας.